Çocuklarınızı iyi yetiştirin.
Doğruları söyletin.
Canı istemediği için çalışmadığında "elektrikler kesikti" demesin.
"Vazoyu kim kırdı" dediğinizde "ben kırdım" diyebilsin.

Sorumluluk almayı öğretin.
Sadece kendi üzerine düşeni yapıp kenara çekilmemesi gerektiğini; her zaman
her yerde herşeyden sorumlu olduğunu öğretin.
Birini ezmeden de yukarılara çıkabileceğini hatta bazen yukarılar denilen
şeyin, çıkılmasa da olur... bir yer olduğunu öğretin.
İlla birini örnek alsın diyorsanız; Hz. Muhammed (s.a.v) ' i öğretin.

Kızlarınızı iyi yetiştirin.
Kendi kendilerine yetmeyi öğretin.
Namuslu olmanın yürekten geçtiğini öğretin.
Evden çıkar çıkmaz ilk köşede eteğinin boyunu kısaltmasına gerek olmadığını
öğretin.
İstediğini giymeyi öğretin .
İnsanın ahlakının sadece kendi beyninde olduğunu öğretin.
Kıskanılmanın sevilmeyle aynı olmadığını öğretin.
Kıskanılmanın güzel, saygısızlığın kötü olduğunu öğretin.
"Beni çok kıskanır, dışarı çıkarmaz, şunu, bunu giydirmez" diyen adamla
gurur duymamayı bunun aslında kendine hakaret olduğunu öğretin.
Arayıp: "Neredesin ? Kiminlesin? " vs.... diyen adama:
"Seni tanımadan önce nasıl davranacağımı bilmiyor muydum? Haddini
bil"..... demeyi öğretin.

Oğullarınızı iyi yetiştirin.
Karşı cinse saygı duymayı öğretin.
Bir kadının omzuna arkadaş olarak da sarılabileceğini öğretin.

Dokunmaktan korkmamasını öğretin.
Sevmenin değer verme olduğunu öğretin.
Sahip çıkmayla sahibi olmanın farklı olduğunu öğretin.
Bütün gençliğini birileriyle beraber olmaya çalışarak geçirdikten sonra
kimseyle beraber olmamış birini bulup evlenmeye çalışmanın ikiyüzlülük
olduğunu öğretin.
Bulunmaz hint kumaşı olmadıklarını; olsalar bile burun silinen mendillerinde
kumaştan yapıldığını; hiçkimseyi küçük görmemeyi öğretin.

AMA ÖNCE KENDİ İÇİNİZDEKİ ÇOCUĞA ÖĞRETİN.

İkbal Gürpınar